Chwilowamama 🌿

  „Dziecko nie staje się człowiekiem, ale już nim jest.” – Janusz Korczak, Prawa dziecka do szacunku Żyjemy w środowisku, które wciąż traktuje dzieci jak własność rodziców. Jak istoty „mniej wiedzące”, podporządkowane, takie, którym można narzucić swoją wolę, bo przecież dorosły „przeżył już więcej” i „wie lepiej”. Dlatego tak dziwnie patrzy się na rodziców, którzy traktują swoje dzieci jak partnerów – jak osoby równe w godności, choć różne w doświadczeniu. Wciąż budzi zdziwienie, kiedy dziecko ma głos, a jego zdanie jest wysłuchane i ważne przy podejmowaniu decyzji. Moje dzieci – każde z nich – zawsze były dla nas wartością samą w sobie. Zawsze rozmawialiśmy z nimi serio, liczyliśmy się z ich spostrzeżeniami, pytaniami, emocjami. Szczepan, pomimo swojej niepełnosprawności i spektrum autyzmu, jest tak samo ważny. Jego zdanie, jego wybory, jego potrzeby – to punkt wyjścia. Staram się opiekować nie tylko nim, ale i jego światem – jego emocjami, jego przestrzenią, tym, co dla niego tr...

🌟Mój syn nie jest projektem do naprawienia. On  jest wartością samą w sobie. Podziwiam wszystkie mamy – bohaterki codzienności, które niosą miłość mimo trudności. Każda z nas ma swoją drogę. Nieporównywalną, trudną, ale pełną miłości. Towarzyszka drogi. Moja codzienność z synem w spektrum Zdarza się, że ktoś z zewnątrz patrzy na moje życie i ma gotowe rozwiązania: „Może powinnaś iść do pracy.” „Może syn powinien iść do placówki.” „Może już czas, żeby się usamodzielnił.” Łatwo oceniać, gdy nie nosi się mojego życia. Łatwo doradzać, kiedy nie zna się codzienności mamy, która od lat jest ze swoim dzieckiem w spektrum 24 godziny na dobę. 🌿 Nie mam problemu z tym, że jestem mamą dziecka z niepełnosprawnością. Mam problem z tym, że świat próbuje mnie wychowywać, mówić mi, jak powinnam żyć, czego powinnam chcieć, jakie decyzje podejmować. A przecież nasze ścieżki są inne. Moje i mojego syna. Syn nie jako projekt. Syn jako wartość Mój syn nie jest dla mnie „zadaniem do odrobienia”, „proj...