Chwilowamama 🌿

  Czasem słyszę słowa, które brzmią zwyczajnie, a jednak zostawiają drobne, niewidoczne ukłucia. Takie pół słowa, które sugerują: „już koniec”, „teraz to już nie twoja rola”. Że skoro jest dorosły, to ja wreszcie mogę zająć się sobą. Jakby wcześniej mnie w ogóle nie było. Jakby bycie mamą miało datę ważności. A ja wtedy czuję, jak robi mi się cicho w środku. Bo autyzm nie jest chorobą. Nie jest etapem, który się przechodzi. Nie jest czymś, co znika wraz z kolejnymi urodzinami. Autyzm to inny sposób funkcjonowania całego człowieka. Inny sposób odbierania świata. Myślenia. Regulowania emocji. Bycia w relacjach. I ten sposób nie kończy się w dniu osiemnastych urodzin. Dlatego tak bardzo rozmijają się ze sobą te zdania, które czasem słyszę. Bo zakładają, że moja rola się skończyła. A ja wiem, że ona się nie skończyła. Ona po prostu jest inna, niż się ludziom wydaje. I ja wcale nie odbieram jej jako ciężaru. Nie czuję, że coś mnie ominęło. Nie czuję krzywdy. Ja czuję, że mam misję na ca...